Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ

Το Tae Kwon Do είναι μια αρχαία πολεμική τέχνη που αναπτύχθηκε στην Κορέα πριν από 2.600 χρόνια περίπου. Οι πρόγονοι των Κορεατών εξασκούσανε διαφορετικές τεχνικές με μορφή «αθλητικών δραστηριοτήτων» κατά την διάρκεια θρησκευτικών τελετών. Τελικά μετατράπηκαν σε ασκήσεις για να βελτιώσουν την υγεία ή τις πολεμικές συνήθειες.

Η τεχνική του Tae Kwon Do προβλέπει περισσότερη χρήση των ποδιών, σε σχέση με άλλες πολεμικές τέχνες. Έτσι, γίνεται πιο αποτελεσματικό, διότι τα πόδια είναι πιο ισχυρά, και έχουν μεγαλύτερη εμβέλεια, απ' ό,τι τα χέρια. H τεχνική επίθεσης και άμυνας, με τα πόδια αναπτύχθηκε περί το 700 – 600 π.χ και αμέσως έγινε ευρέως γνωστή και στα τρία αρχαία βασίλεια (SILLA, KOGOORYO, BAEKJE) της τότε Κορεατικής Χερσονήσου. H εξέλιξη αυτής της πολεμικής τέχνης συντηρείται, μέχρι στα μέσα τις δεκαετίας του 1940. Στην δεκαετία αυτή αξιωματικοί του Κορεατικού στρατού και κυρίως ο ανθυπολοχαγός Choi Hong Hi οργανώνει την πολεμική αυτή τέχνη στην σημερινή της μορφή διαμορφώνοντας έτσι το προφίλ του νέου εθνικού τους σπόρ. Ο Choi Hong Hi ήταν ο άνθρωπος που έδωσε στο Tae Kwon Do, τη σημερινή του ονομασία που σημαίνει:

  • TAE: τεχνική των ποδιών, λάκτισμα
  • Kwon: τεχνική των χεριών, πυγμή
  • Do: πνευματική καλλιέργεια, ορθός τρόπος ζωής, τεχνική

Από το 1955 και μετά, το Tae Kwon Do τυγχάνει παγκόσμιας αναγνώρισης ως η πλέον αποτελεσματική πολεμική τέχνη, η οποία μετατρέπεται σε ένα δημοφιλέστατο άθλημα. Το 1956 ιδρύεται η Κορεάτικη ομοσπονδία του Tae Kwon Do.

Στις αρχές της δεκαετίας του 60 διαδόθηκε στις Η.Π.Α. και λίγο αργότερα στην Ευρώπη, αποτελώντας πλέον την αγαπημένη ενασχόληση εκατομμυρίων ανθρώπων. Την δεκαετία αυτή παρουσίασε αλματώδη ανάπτυξη φτάνοντας έτσι στο 1973 που συστάθηκε η Παγκόσμια Ομοσπονδία Tae Kwon Do (World Tae Kwon Do Federation ή WTF) με έδρα την Σεούλ της Κορέας. Την χρονολογία αυτή που διοργανώθηκε και το πρώτο Παγκόσμιο πρωτάθλημα αναπτύχθηκε και το αγωνιστικό Tae Kwon Do με το οποίο ασχολείται πλέον και η Αθλητική επιστήμη. Τρία χρόνια αργότερα (1976) ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία με έδρα τις Βρυξέλλες.

Στην Ολυμπιάδα της Σεούλ στην Κορέα το 1988 γίνεται άθλημα επιδείξεως ενώ επανεμφανίζεται με τον ίδιο ρόλο και στην Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης στην Ισπανία το 1992. Αποτέλεσμα αυτών ήταν να αναγνωρισθεί από την ΔΙΕΘΝΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ως επίσημο Ολυμπιακό αγώνισμα κατά την 103η Γενική Σύνοδο στο Παρίσι στις 4 Σεπτεμβρίου 1994. Από το 2000 εντάχθηκε στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων (Sydney) ενώ περισσότερες από 190 χώρες στον κόσμο το αναγνώρισαν και το καλλιεργούν ως επίσημο άθλημα.

Το Tae Kwon Do στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα το Tae Kwon Do εμφανίστηκε το 1968, όταν άρχισε να καλλιεργείται με ιδιωτική πρωτοβουλία. Τον Δεκέμβριο του 1979 αναγνωρίσθηκε ως επίσημο άθλημα από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Η ανάπτυξη που ακολούθησε ήταν ραγδαία. Το 1987 τα Σωματεία ξεπέρασαν τα 40 και η Πολιτεία έκανε αποδεκτό το αίτημα να ιδρυθεί η 23η Ομοσπονδία, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ TAE KWON DO (ΕΛ.Ο.Τ.). Στη δύναμη της ΕΛΟΤ ανήκουν εκατοντάδες ενεργά Σωματεία. Κάθε χρόνο διοργανώνονται πανελλήνια, προκριματικά, διασυλλογικά και περιφερειακά πρωταθλήματα όλων των ηλικιακών κατηγοριών, καθώς και πλήθος ημερίδων.

Σήμερα, το Tae Kwon Do αποτελεί μέρος της εκπαίδευσης στο στρατό (σχολή Ευελπίδων, Αλεξιπτωτιστών, Υποβρυχίων Καταστροφών, Στρατονομία) και στα σώματα ασφαλείας (Αστυνομία, Λιμενικό, Πυροσβεστική), ενώ διδάσκεται από το 1987 στο Τ.Ε.Φ.Α.Α. Κομοτηνής, από το 1992 στο Τ.Ε.Φ.Α.Α. Θεσσαλονίκης και από το 2005 στο Τ.Ε.Φ.Α. Αθηνών και Θεσσαλίας από το 2005. Επίσης έχει ενταχθεί στα Αθλητικά Σχολεία (Τ.Α.Δ.) πολλών νομών.

Οι διεθνείς διακρίσεις αυξάνονται κάθε χρόνο σε αριθμό αλλά και σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, με αποκορύφωμα τα μετάλλια στους Ολυμπιακούς αγώνες (2000, 2004, 2008). Το Tae Kwon Do είναι το μοναδικό άθλημα στην Ελλάδα το οποίο κατακτά ανελλιπώς Ολυμπιακά μετάλλια σε όλους τους Ολυμπιακούς αγώνες από την πρώτη κιόλας συμμετοχή!

Συγκεκριμένα:

  • Στην Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης στην Ισπανία το 1992, η Ελλάδα συμμετείχε με τον Σπύρο Μπάδα και την Μόρφω Δροσίδου, η οποία είναι η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που κατέκτησε μετάλλιο (χάλκινο) σε Ολυμπιακούς αγώνες.
  • Στην πρώτη της επίσημη συμμετοχή (Σίδνεϊ 2000) η Ελλάδα κατακτά χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο με τον Μιχάλη Μουρούτσο καθώς και δύο 8ες θέσεις με την Αρετή Αθανασοπούλου και τον Αλέξανδρο Νικολαϊδη.
  • Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, η Ελλάδα κατακτά δύο αργυρά μετάλλια με την Έλλη Μυστακίδου και τον Αλέξανδρο Νικολαϊδη.
  • Στους Ολυμπιακούς αγώνες του ΠΕΚΙΝΟΥ, η Ελλάδα κατέκτησε ένα αργυρό Ολυμπιακό μετάλλιο ξανά με τον Αλέξανδρο Νικολαίδη, ενώ συμμετείχαν χωρίς διάκριση η Έλλη Μυστακίδου και η Κυριακή Κούβαρη.